Opscheppen – De Pitchcoach

Hoe schep je op zonder op te scheppen? Dat is één van de onderwerpen waar sollicitatiecoach Wendy Goudzwaard en ik het in haar podcast Omgekeerd Solliciteren over hebben.

“Mensen hebben vaak echt moeite met zeggen: ‘Kijk mij, dit kan ik’”, zegt ze. En als pitchcoach snap ik dat helemaal. De meeste van mijn cliënten houden ook niet van opschepperige verkooppraatjes.

Dus we hebben het over hoe ik met mijn cliënten vaak een verhaal verwerk in hun pitch dat uit drie scenes bestaat. De laatste scene is dan wat ik noem de ‘dankbaarheidsscène’:

Dat is de scène waarin iemand vertelt hoe blij ze met jou waren. Jij gaat het zelf niet vertellen, maar je vertelt hoe mensen voor wie je wat gedaan hebt, hun dankbaarheid tonen. Dat kan zijn: ik kreeg een doosje Merci, of  ik kreeg een schouderklopje bij het koffiezetapparaat en de directeur zei: ‘Wow, echt heel fijn dat je hier was’. Zo klein mag het zijn, zolang je die dankbaarheidsscène maar niet vergeet.

Met zo’n scène hoef je niet op te scheppen. Want daar houden we niet van. Dat vinden we zelf niet leuk om te doen als sollicitant. Zeker in de Nederlandse cultuur houden we er niet zo van als mensen opscheppen. Maar ondertussen moet je wel tijdens een sollicitatiegesprek laten zien wat je kunt. Dus je moet ergens daar die balans zien te vinden. Die balans, die vind je met de dankbaarheidsscène. Niet zeggen hoe goed je bent, maar anderen laten vertellen wat er gebeurde. ‘Show, don’t tell’, heet dat in Hollywood.

Als je wilt weten wat de andere 2 scenes zijn van een goed verhaal tijdens je sollicitatiepitch (wat ik een Passiehaak™ noem), luister dan naar aflevering #42 van Omgekeerd Solliciteren.

Dus: als je een (sollicitatie)pitch schrijft, vertel dan NIET hoe goed je bent. Vertel in plaats daarvan hoe dankbaar de ander was met jouw werk. Dan trekken we zelf die conclusie wel en hoef jij je niet ongemakkelijk te voelen omdat je loopt op te scheppen.