Het verhaal achter de wachtlijst
Ik heb een wachtlijst. Eerst was dat omdat ik iets té populair werd. Maar inmiddels heeft dat een compleet andere reden. Namelijk dat ik tijdelijk ben gestopt.
Waarheid
Ik kan zeggen dat dat is ‘vanwege persoonlijke omstandigheden’. Of omdat ik ‘op sabbatical ga’. Maar als De Pitchcoach sta ik voor eerlijkheid, directheid en de waarheid. Dat vraag ik van mijn cliënten en ook van mezelf.
En die waarheid is dat ik ga revalideren.
Diagnose 1
Het begon ermee dat ik in 2020 enorm aankwam. Ik kreeg eetbuien: mijn lijf moest en zou suiker eten. Vreemd, want ik was nooit een zoetekauw geweest. Ik ben altijd meer van de hartig.
Doktoren zeiden dat het stress zou zijn. Ik was drie jaar daarvoor weduwe geworden, was twee jaar geleden verhuisd en het afgelopen jaar had ik mijn carrière als militair opgegeven om een eigen bedrijf te beginnen. Allemaal gebruikelijk redenen voor stress en die eetbuien zouden wel een coping mechanisme zijn. Het was allemaal psychisch. Zelfs als ik tegensputterde dat het voor mij toch wel heel erg fysiek voelde. Dat mijn lichaam suiker éiste.
Behalve dat ik enorm aankwam, werd ik ook moeër en moeër. Maar ja, dat was vast van het overgewicht?
Als militair had ik geleerd dat als het gaat om werken er twee standen zijn: óf je werkt, óf je bent dood. En omdat ik niet dood was, bleef ik gewoon doorwerken. Het betekende wel dat ik stand-up comedy opgaf, geen cursussen aan de theaterschool meer deed en doordeweeks geen vrienden meer zag.
Pas na een jaar, toen ik een waarnemende huisarts over mijn alsmaar toenemende klachten vertelde, zei ze: “Goh, dat klink als een klassieke case van de auto-immuunziekte Hasimoto”. En inderdaad: testen wezen uit dat mijn schildklier het min of meer had begeven. Ik had een diagnose!
Diagnose 2
Maar ondanks schildkliermedicatie bleef ik moe. Extreem moe. Er waren dagen dat ik al om 13:00 uur de minuten begon af te tellen tot ik om 21:30 uur naar bed mocht (“het aanhouden van vaste opsta- en bedtijden is belangrijk voor een goede nachtrust”).
En ik bleef maar aankomen: 20, 25, 30 kilo. Tot ik bij een diëtist kwam die bekend stond als de Sherlock Holmes van diëtisten in Utrecht. Zij zei: “Dit is niet psychisch, dit 100% lichamelijk. Het lijkt erop dat je zo enorm veel stresshormoon produceert dat je lichaam alleen nog maar vet kan opslaan en niet meer kan afgeven. Niet door psychische stress, maar lichamelijke stress. Dit klinkt als slaapapneu. Laat je maar testen.”
En inderdaad: testen wezen uit dat mijn overgewicht ervoor zorgde dat mijn ademhaling ’s nachts 23 keer per uur stokte. Ik had een diagnose!
Diagnose 3
Met de diëtiste wist ik het aankomen te stoppen tijdens het anderhalf jaar durende traject naar een CPAP-machine. Toen was ik inmiddels wel 37 kilo aangekomen. Deed ik twee keer per dag een powernap en beperkte ik afspraken met vrienden tot één in het weekend.
Maar begin januari 2025 gloorde er eindelijk hoop aan de horizon. De CPAP-machine en de nieuwe manier van eten begonnen te werken en ik viel af. 15 kilo in 10 maanden.
Maar ik werd moeër en moeër. En daarbij werd ik af en toe zomaar duizelig, gingen mijn migraine aanvallen van 2 per jaar naar 2 per maand en was ik 3x op de spoedpost te vinden omdat ik urenlang niet kon zien. De vierde keer dat ik weer niet kon zien, belde ik direct de oogarts. En deze keer kon ze eindelijk iets zien: mijn oogzenuwen waren verdikt. Iets wat gebeurt als de hersendruk te hoog is.
En inderdaad: testen wezen uit dat mijn hersendruk sky high was. Ik had een diagnose!
Ik maak meer hersenvloeistof aan dan ik afvoer. Dat heet IIH, Idiopathische Intracraniële Hypertensie. Het is heel zeldzaam (slechts 300 mensen in Nederland hebben het). En het heet ‘idiopathisch’ omdat artsen geen idee hebben wat het veroorzaakt. Ze weten alleen dat extreem afvallen het in veel gevallen weg doet gaan.
Zoals de bedrijfsarts zei: “Hèhè, je hebt eindelijk je energielek gevonden!”.
Vakantie
Na deze derde diagnose die mijn moeheid verklaart, heb ik een lekker lange zomervakantie genomen van twee maanden om ‘effe’ te herstellen van deze uitputtingsslag van bijna 5 jaar. Heel kort gezegd (het zal je niet verbazen): dat heeft onvoldoende geholpen.
Dus ik ga op advies van de bedrijfsarts tijdelijk stoppen om te revalideren, om mijn energie weer stap-voor-stap op te bouwen en om door te gaan met afvallen.
Ik heb vanaf september 2025 geen lange termijn cliënten meer aangenomen en alle lopende trajecten afgerond. Dus ik kan met een gerust hart vanaf 15 december 2025 even stoppen als De Pitchcoach om fulltime te gaan revalideren.
Maar om Arnold Schwarzenegger te citeren: “I’ll be back”.
Echter, het is niet helder wanneer. Bij de revalidatie zeggen ze dat een stip op de horizon zetten niet handig is. Je moet per dag bekijken waar je staat.
Wachtlijst
Wat nu als je direct met me wil werken zodra ik weer up and running ben? Schrijf je dan in op mijn wachtlijst. Dan email ik je zodra het weer kan! Inschrijven is 100% vrijblijvend.
Kan je niet wachten?
Wil je niet wachten en direct aan de slag? Boek dan mijn online-cursus.
