Morele ambitie – de Pitchcoach
Wat een geweldig boek is “Morele ambitie” van Rutger Bregman! Zware kost die super leesbaar is door alle voorbeelden die hij gebruikt.
Net als bij een perfecte pitch, zijn het die verhalen (ik noem ze Passiehaken™) die ervoor zorgen dat de abstracte boodschap (‘stop met her verspillen van je talent en maak werk van je idealen’) écht binnenkomt.
Eén van de vele verhalen over moreel ambitieuze mensen die hij vertelt, is het verhaal van Thomas Clarkson , een Britse abolitionist (iemand die tegen slavenhandel is). Zijn verhaal staat in het hoofdstuk met de titel/call-to-action: ‘Beschouw winnen als je morele plicht’.
Het is het beste voorbeeld dat ik ooit ben tegengekomen van nadenken over wat je publiek wil horen en daarop aansluiten.
Want dat is wat je moet doen als je je boodschap over wil laten komen. Het gaat niet louter om wat jij van je luisteraar wil, het gaat erom wat jij voor je luisteraar kunt betekenen. Als je mensen echt wil overtuigen dan moet je nadenken over welk probleem zij hebben en welke oplossing jij voor ze hebt.
Dat had Clarkson fantastisch door. Zoals Rutger Bregman zegt op bladzijde 89-90:
“Thomas Clarkson [begreep] dat hij nooit een beweging tegen de slavenhandel op gang zou krijgen als hij alleen focuste op het lijden van de zwarte slaafgemaakten. Voor de meeste Britten in de achttiende eeuw was dat nu eenmaal een ver-van-hun-bedshow.
Clarkson wist dat hij extra argumenten nodig had tegen de slavenhandel en dus richtte hij zich op het lot van de Britse matrozen op slavenschepen [….]
Clarkson ontdekte dat 20 procent van de witte bemanning stierf tijdens de reis. Sterker nog, tijdens de overtocht stierven er procentueel meer matrozen dan slaafgemaakten […]
‘Omdat zij arbeiders waren en geen kapitaalinvestering’, schrijft een historicus, ‘waren de zeelieden van de slavenschepen minder waard dan de gevangenen.’ […]
Het lot van de matrozen zou een van zijn grootste troeven blijken. Toen ze hoorden van de sterfte onder Britse matrozen waren veel Britse politici diep geschokt, en keerden ze zich tegen de slavenhandel.”
Dus: als je een doel voor ogen hebt (slavenhandel stoppen), geef je publiek (Britse politici) dan argumenten die hen raken (Britse onderdanen sterven massaal). Want dan komen ze in actie.
Dat hoeven dus niet perse dezelfde argumenten te zijn die jou tot actie aanzetten (het lijden van de zwarte slaafgemaakten).
Inhoud blog
