Over-the-schoulder – De Pitchcoach

Ik ben wars van jargon en moeilijke woorden in pitches en speeches. Maar ik vind het voor mezelf wel fijn om een wetenschappelijke onderbouwing te hebben voor dingen die ik doe, mét het bijbehorende jargon.

Deze week heb ik een gloednieuwe, wetenschappelijke term geleerd voor wat ik altijd ‘werken in spiegelbeeld’ noem.

Ik leer mijn cliënten namelijk al jaren om als ze hun handen gebruiken dat te doen in spiegelbeeld. Dus als je een diagram schetst waarin de winst omhoog gaat om dat te doen van rechtsonder naar linksboven. Dat voelt raar (en moet je goed oefenen!) maar zorgt ervoor dat je publiek daadwerkelijk de winst omhoog ziet gaan vanuit haar eigen perspectief.

In een wetenschappelijk artikel (2018, Sullivan, Learning and Embodied Cognition: A Review and Proposal)  over hoe het gebruik van gebaren door docenten ervoor zorgt dat studenten de lesstof beter begrijpen, kwam ik de wetenschappelijke term hiervoor tegen: het ‘over-the-shoulder’ perspectief.

Jaclynn Sullivan constateert namelijk dat “face-to-face presentation of information seemingly activates the motor system less than over-the-shoulder perspectives”. Dus haar conclusie is dat er bij de ontvangers van informatie bij de spiegelbeeldmethode meer in hun hersenen gebeurt (en dan met name in het deel dat zich bezighoudt met beweging) dan als je de informatie vanuit je eigen perspectief geeft.

Weer wat geleerd en een wetenschappelijke bevestiging gekregen van het nut van deze techniek. Wetenschap is leuk!

Foto: Eén van mijn cliënten, Meriam Slijkerman, die de spiegelbeeldtechniek perfect toepast