Vertrouwen in de wetenschap – De Pitchcoach
Olaf Geysendorpher stelde een prikkelende vraag dit weekend: Wat werkt beter: een tekst die aangeeft dat veel mensen iets fout doen (A) of een tekst die alleen zegt dat je iets niet mag doen (B)?
Hij had er een prachtig plaatje bij die het bijbehorende wetenschappelijke onderzoek in een oogopslag samenvatte.
Ik zat een beetje in dubio, omdat de wetenschap over diverse aspecten van deze teksten iets zegt.
Het tweede deel van A (“changing the state of the Petrified Forest”) is wetenschappelijk bewezen beter, omdat het een reden geeft. Zelfs een non-reden werkt dan goed (bij het kopieerapparaat: “Mag ik even voorgaan, want ik moet een kopietje maken”).
Maar het eerste deel van A (“Many visitors have removed the petrified wood from the park”) is niet goed, omdat aangeven wat een meerderheid doet wetenschappelijk gezien helpt om gedrag zo te veranderen dat je de meerderheid volgt. Maar dat had ik alleen getest gezien in de positieve variant (‘97% van de mensen houdt zich hier aan de snelheidslimiet’). En hier was het negatief geformuleerd. Ik had geen idee of dat nog invloed zou hebben.
Desondanks koos ik voor B. Omdat ik vermoedde dat A mensen aanmoedigt om zich te houden aan de norm om “het bos te veranderen” door versteend hout mee te nemen. Maar helemaal zeker was ik er niet van.
De volgende dag stuurde Olaf de uitkomst en het bijbehorende wetenschappelijk artikel. Een super interessant en direct toepasbaar artikel. Cialdini en zijn medeonderzoekers concluderen op basis van een lekker concreet experiment in een Amerikaans natuurreservaat dat vertellen wat je niet mag doen (B) 5x beter werkt (!) dan zeggen dat veel mensen iets doen (wat ze niet zouden moeten doen) (A). Want dan denken we veel sneller: zie je wel, andere mensen doen het ook, dus waarom ik niet?
Super goed onderbouwd, lekker concreet onderzoek met harstikke heldere richtlijnen die elke tekstschrijver direct kan toepassen.
Dus wat denk je dat het desbetreffende natuurreservaat in de VS deed met deze kennis, die tot 5x minder diefstal van versteend hout leidt?
Niets.
Zoals Cialdini schreef: “We waren teleurgesteld, maar eerlijk gezegd niet verbaasd. Want dit bevestigt het gebrek aan begrip van en vertrouwen in sociaal-wetenschappelijk onderzoek in de maatschappij.”
Ik hoop dat hij dan spreekt voor de Amerikaanse maatschappij en niet voor de Nederlandse. Want ik wil doorgaan met het geven van pitchadvies op wetenschappelijke basis.
Maar wellicht heb ik als doctor in de sociale wetenschappen in deze last van “confirmation bias” en is er in Nederland een even groot een gebrek aan vertrouwen in sociaal-wetenschappelijk onderzoek.
Wat denk jij?
Deel dit bericht op:
Olaf Geysendorpher stelde een prikkelende vraag dit weekend: Wat werkt beter: een tekst die aangeeft dat veel mensen iets fout doen (A) of een tekst die alleen zegt dat je iets niet mag doen (B)?
Hij had er een prachtig plaatje bij die het bijbehorende wetenschappelijke onderzoek in een oogopslag samenvatte.
Ik zat een beetje in dubio, omdat de wetenschap over diverse aspecten van deze teksten iets zegt.
Het tweede deel van A (“changing the state of the Petrified Forest”) is wetenschappelijk bewezen beter, omdat het een reden geeft. Zelfs een non-reden werkt dan goed (bij het kopieerapparaat: “Mag ik even voorgaan, want ik moet een kopietje maken”).
Maar het eerste deel van A (“Many visitors have removed the petrified wood from the park”) is niet goed, omdat aangeven wat een meerderheid doet wetenschappelijk gezien helpt om gedrag zo te veranderen dat je de meerderheid volgt. Maar dat had ik alleen getest gezien in de positieve variant (‘97% van de mensen houdt zich hier aan de snelheidslimiet’). En hier was het negatief geformuleerd. Ik had geen idee of dat nog invloed zou hebben.
Desondanks koos ik voor B. Omdat ik vermoedde dat A mensen aanmoedigt om zich te houden aan de norm om “het bos te veranderen” door versteend hout mee te nemen. Maar helemaal zeker was ik er niet van.
De volgende dag stuurde Olaf de uitkomst en het bijbehorende wetenschappelijk artikel. Een super interessant en direct toepasbaar artikel. Cialdini en zijn medeonderzoekers concluderen op basis van een lekker concreet experiment in een Amerikaans natuurreservaat dat vertellen wat je niet mag doen (B) 5x beter werkt (!) dan zeggen dat veel mensen iets doen (wat ze niet zouden moeten doen) (A). Want dan denken we veel sneller: zie je wel, andere mensen doen het ook, dus waarom ik niet?
Super goed onderbouwd, lekker concreet onderzoek met harstikke heldere richtlijnen die elke tekstschrijver direct kan toepassen.
Dus wat denk je dat het desbetreffende natuurreservaat in de VS deed met deze kennis, die tot 5x minder diefstal van versteend hout leidt?
Niets.
Zoals Cialdini schreef: “We waren teleurgesteld, maar eerlijk gezegd niet verbaasd. Want dit bevestigt het gebrek aan begrip van en vertrouwen in sociaal-wetenschappelijk onderzoek in de maatschappij.”
Ik hoop dat hij dan spreekt voor de Amerikaanse maatschappij en niet voor de Nederlandse. Want ik wil doorgaan met het geven van pitchadvies op wetenschappelijke basis.
Maar wellicht heb ik als doctor in de sociale wetenschappen in deze last van “confirmation bias” en is er in Nederland een even groot een gebrek aan vertrouwen in sociaal-wetenschappelijk onderzoek.
Wat denk jij?
